Forfaiting - czym jest?
2009-06-15
Europa Zachodnia już ponad pół wieku z powodzeniem stosuje {instrument finansowy|instrumentu finansowego) w postaci zwanej forfaitingiem. Włochy i Niemcy są głównymi krajami korzystającymi z operacji forfaitingu. Forfaiting wywołał duży entuzjazm w Wielkiej Brytanii, Skandynawii, Hiszpanii i Francji. Późne lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte to reakcja eksporterów w Niemczech Zachodnich i wymyślenie forfaitingu nie otwierające się na świat rynki krajów z Europy Wschodniej. Konieczność płacenia za importowanie dobra ciężką walutą spowodował, że kraje Europy Wschodniej zdeklarowały wydłużenie okresu kredytowania. Niestety, istniejące w krajach bloku wschodniego duże ryzyko finansowe i polityczne stanowiło dla niemieckich eksporterów zdyt duże zagrożenie. Długie okresy płatności przy stałym koszcie zysku budziło również nieufność niemieckich banków. W konsekwencji, grupa szwajcarskich finansistów zdecydowała się podjąć ryzyko, przed którym uciekły niemieckie banki, tj. dyskontowanie wierzytelności w postaci weksli i innych papierów dłużnych bez regresu do eksportera, które to zobowiązanie stało się znane jako Forfaiting. Uruchomienie forfaitingu spowodowało rozwój rynku finansowego i w znacznym stopniu przyczyniło się do ożywienia niemieckiej gospodarki. Sukcesy operacji forfaitingowych spowodowały, że w latach siedemdziesiątych do operacji forfaitingowych włączyły się także banki angielskie. W chwili obecnej jako główne centra Forfaitingu uznawane się europejskie metropolie: Londyn, Zurich i Frankfurt